Pak Flohr

Bapak W. L. Flohr geboren op 24 maart van 1923 in Kertosono, Oost-Java, Indonesië. Hij is overleden op 19 februari 1998 te Breda (Nederland). Hij bracht een Pukulan stijl naar Nederland vanuit het toenmalige Nederlands Indië.

 

Pak Flohr behoort tot de eerste generatie die vanuit Indonesië de Pukulan-stijl meebracht. Pak Flohr was een grootmeester in zijn stijl. Toch mocht iedereen hem simpelweg toch “Paatje” noemen. Pak Flohr was door zijn indrukwekkende technieken een begrip voor de tweede generatie Pencak-Silat beoefenaren in Nederland.

In Indonesië trainde Paatje Flohr de Menagkabau van Pak Ujun. Hij trainde ook bij Guru Abidin en Guru Sadikin, evenals Jiu Jitsu bij de Japanner Ikisaki. Uiteindelijk kwam Pa Flohr terecht bij Guru Besar Pak Husin te Surabaya. Pak Flohr vertelde dat Pak Husin hem heeft geleerd om stijlen en technieken te combineren en dus niet te blijven vasthouden aan de bestaande structuur. Door deze lessen werd de Pukulan van Pak Flohr steeds korter, harder en effectiever.

 

De stijl van Pak Flohr kenmerkte zich door zeer korte overnames en de specifieke driehoeksloop. Flohr leefde relatief sober en hij weigerde om geld aan te nemen voor de lessen die hij gaf aan zijn selecte groep leerlingen.

 

De trainingen werden aanvankelijk bij hem thuis gegeven op de zolder. Toen het leerlingenaantal toenam werd noodgedwongen uitgeweken naar een sportzaal.

 

De Pukulan van paatje Flohr is geen vaststaand geprogrammeerd systeem. Paatje geloofde niet in programma's en dat maakte zijn systeem totaal ongeschikt voor een sportschool. Achteraf beseften zijn leerlingen dat de lessen in de Pukulan van Pak Flohr werden aangepast aan de kwaliteiten en mogelijkheden van de leerling zelf en dit was dus het bijzondere van deze trainingen. Feitelijk hebben al zijn leerlingen een eigen specifieke manier geleerd van de Pukulan van Pak Flohr, aangepast aan de eigen mogelijkheden en behoeften. Uiteraard levert dit nogal eens wat discussie op wat nu eigenlijke de echte stijl is van Pak Flohr. De Pukulan van Pak Flohr is met name gericht op de beoefenaar zelf en zijn zoektocht in deze materie. Een van zijn uitspraken hierbij was ‘probeer het onmogelijke mogelijk te maken’.

 

Deze manier van lesgeven was natuurlijk niet gemakkelijk voor de leerlingen van Pak Flohr. Alleen degene die toch volhielden (en ook konden accepteren dat de trainingen vaak veel pijn deden) kwamen hierin verder en - als zij de wijze lessen begrepen – ontwikkelden zij samen met Flohr een eigen Pukulan-stijl, vaak zonder hiervan zelf bewust te zijn. De visie van Pa Flohr wijkt dan ook enorm af van de gebruikelijke trainingen. Het begeleiden van leerlingen in een richting die zij zelf kiezen, vind je in de huidige tijd eigenlijk nergens meer terug.

 

Vele meesters in verschillende verdedigingssporten werden verder door Pak Flohr begeleid in hun ontwikkeling. Of dit nu Kung Fu, Karate, Aikido of Jiu-Jitsu betrof, hij verbeterde dit, vulde het systeem aan of paste de stijl aan aan de leerling zelf. Hij toonde diverse Martial Art experts de gevaren en tekortkomingen van het eigen systeem, maar gaf ook expliciet aan hoe het beter kon.

 

Pak Flohr verkondigde altijd dat hij in Indonesië slechts een leerling was. Conform de adat (traditie / ongeschreven sociale leefregels) van de Pencak Silat is deze bescheiden opstelling van een grootmeester nog steeds een voorbeeld voor velen in onze prestatiegerichte cultuur.

 

     Pak Flohr geeft les

 

 

              Pak Flohr in aktie

 

 

        Training op zolder